کشته شدن نَفْس زکیّه

امام صادق (ع) فرمودند:

«پیش از قیام قائم پنج نشانه حتمی هست که عبارتند از: یمانی و سُفیانی و صدای آسمانی و کشته شدن نفس زکیّه و فرورفتن زمین در منطقه بیداء»

(کمال الدین و تمام النعمه، باب57 حدیث7)

«کشته شدن نفس زکیّه از امور حتمی است» (امام صادق (ع)؛ الغیبه شیخ طوسی، حدیث425) آخرین نشانه از نشانه های حتمیِ قیام امام زمان (عج) کشته شدن جوانی پاک در کنار کعبه است. به توضیحاتی در این زمینه دقت فرمایید:

1- نام و نَسَب نفس زکیّه:

امام باقر (ع) فرمودند:

«جوانی از آل محمد (ص) بین رُکن و مقام (کنار کعبه) کشته می شود که نامش محمدبن حسن –نفس زکیّه- است.»

(کمال الدین و تمام النعمه، باب32 حدیث16)

نام این شخصیت بزرگوار محمد و نام پدرش حسن می باشد. (البته در نَقل دیگر نام پدر وی محمد ذکر شده است)

ایشان از سادات است. البته در این که از نسل امام حسن مجتبی (ع) است یا امام حسین (ع) اختلاف نظر وجود دارد. در سن جوانی به شهادت می رسد؛ و «نفس زکیّه» به معنای فرد بی گناه و پاک، کسی که قتلی انجام نداده و جرمی ندارد، لقب اوست.

2- فاصله بین شهادت نفس زکیّه تا قیام امام زمان (عج):

امیرالمؤمنین (ع) به عده ای از اصحاب فرمودند:

«آیا شما را از پایان حکومت فلان خاندان آگاه نسازم؟» عرض کردند: چرا ای امیرمؤمنان. حضرت فرمودند:

«ریختن خون حرام در روز حرام در شهر حرام از طایفه ای از قریش؛ سوگند به خداوندی که دانه را شکافت و انسان را آفرید، پس از این قتل بیش از 15 شب حکومت نخواهند کرد.»

(الغیبه نعمانی، باب14 حدیث17)

امام صادق (ع) فرمودند:

«بین قیام قائم آل محمد (ص) و کشته شدن نفس زکیّه بیش از 15 شب فاصله نخواهد بود.»

(کمال الدین و تمام النعمه، باب57 حدیث2)

3- شرح ماجرا:

امام باقر (ع) فرمودند:

«قائم (عج) به اصحابش می گوید:

مردم مکه مرا نمی خواهند اما من برای اتمام حجتی که شایسته شخصی مثل من است، سفیری به سوی آنان می فرستم.

آن گاه یکی از اصحابش را فرا می خواند و به او می گوید:

به سوی مردم مکه برو و به آن ها بگو: ای اهل مکه، من فرستاده فلانی (حضرت مهدی (عج)) هستم، او به شما می گوید: ما اهل بیت رحمت و مرکز و محور رسالت و خلافت هستیم؛ ما نسل محمد (ص) و از نسل پیامبران هستیم؛ به ما ظلم شده و ما پایمال و منکوب شده ایم؛ از روزی که پیامبرمان از دنیا رفته تا به امروز حق ما از ما گرفته شده؛ پس ما از شما یاری می طلبیم ما را یاری کنید.

هنگامی که این جوان این پیام را بخواند، مردم بر سر او می ریزند و او را بین رُکن و مقام (کنارکعبه) سَر می برند،  این شخص همان نفس زکیّه است.»

(بحارالأنوار، جلد52 صفحه307)

4- نفس زکیّه ای دیگر:

امیرالمؤمنین (ع) در ضمن شمردن علائم و نشانه های ظهور امام زمان (عج) فرمودند:

«و کشته شدن نفس زکیّه در پشت کوفه با 70 نفر»

(بحارالأنوار، جلد52 صفحه273)

به قتل رسیدن این نفس زکیّه جزء علائم حتمیه نمی باشد.

5- نفس زکیّه دروغین:

پس از گذشت سال ها از انقلاب زید فرزند امام سجاد (ع)، محمد فرزند عبدالله که به «محمد بن عبدالله محض» معروف گردید دیده به جهان گشود. او از نواده های حضرت مجتبی (ع) بود به همین جهت فرصت طلبان و عناصر زور پرست با استفاده از فرصت، او را مهدی نجات بخش لقب دادند و یک روایت ساختگی را که می گوید: «مهدی از فرزندان من است، نام او نام من و نام پدرش نام پدر من است» و به پیامبر اسلام (ص) نسبت داده اند، بر او تطبیق کردند. با این که می دیدند این روایت با صدها روایت مسلّم و قطعی مخالف است که حضرت مهدی (عج) را فرزند حضرت عسکری (ع) و دوازدهمین جانشین پیامبر (ص) و نهمین امام از نسل حسین (ع) معرفی می کند. اما فرصت طلبان با وانهادن همه روایات پیامبر (ص) به این روایت ساختگی چنگ انداختند و آن را بر «محمد بن عبدالله محض» تطبیق دادند و آن گاه او را «نفس زکیّه» نامیدند و برخی از مردم نیز با او دست بیعت فشردند.

خنده دار این که پدر او نیز با پسرش به عنوان بیعت با مهدیِ نجات بخش دست بیعت داد! و نیز از کسانی که با او دست بیعت فشرد «منصور دوانیقی» بود که پس از تشکیل حکومت عباسی بیعت خویش را نقض کرد و پایه های مهدویت محمد بن عبدالله نیز فرو ریخت. [و نهایتاً در سال 145 هجری قمری توسط لشکریان منصور دوانیقی در احجارالزّیت مدینه کشته شد.]

(آیت الله سید محمد کاظم قزوینی؛ امام مهدی (عج) از ولادت تا ظهور، صفحه570)

 

آیت الله موسوی اصفهانی (ره) در کتاب شریف «مکیال المکارم» جلد دوم بخش هشتم، بیست و یکمین وظیفه شیعیان نسبت به امام زمان (عج) را این گونه بیان می فرماید:

«شناختن علامت های ظهور آن حضرت (عج) به ویژه علائم حتمی که امامانِ بر حق (ع) آنها را خبر داده اند [از وظایف مهم شیعیان است.]»

آیت الله العظمی صافی گلپایگانی  می نویسد:

«شناختن علائم ظهور واجب است؛ برای این که انسان در گمراهی نیفتد و ضرر های احتمالی دفع شود.»

(منتخب الأثر، جلد3 صفحه303)

اللهم عجل لولیک الفرج 

/ 1 نظر / 70 بازدید
رهگذر

جنگ سوریه؛ مرگ ملک عبدالله؛ جنگ یمن ... چقدر ذوق کرده بودیم که با این همه شواهد و نشانه ها؛ احتمال، زیاد می¬شود که در این ماه رمضان، صدای بشارت آسمانی را بشنویم ... از قضا، شب بیست و سوم ماه هم شب جمعه بود ... اما ... نمی¬دانم ... شاید بدی¬های خودمان را فراموش کرده بودیم ... دچار توهم شده بودیم ... اصلا یادمان نبود ... و ... شب بیست و سوم آمد و رفت ... مثل سال های دیگر ... و ما تازه به خود آمدیم که گویا، تنها یک طرف این معادله برقرار شده؛ طرف علائم و نشانه¬ها، درست و مطابق است ... و طرف دیگر، اعمال ماست ... که هنوز هم نادرست است و با انتظار، نامطابق!!! و ما هنوز کار ی نکرده¬ایم تا به امید آن، منتظر آمدنش باشیم!!! ... مولای غریبم! ببخش ما را که از آوردن شرم هم شرممان می¬شود دیگر... ببخش ما را ...