پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

(بحارالانوار، ج 23، ص 76)

امام حسین (ع) فرمودند:

ای مردم، خداوند بندگان را نیافرید مگر برای آن که او را بشناسند... (و شناخت خدا یعنی این که) اهل هر زمانی، امامشان را که باید از او اطاعت کنند، بشناسند.

(علل الشرایع، ص 9، حدیث 1)

امام صادق (ع) فرمودند:

امام خود را بشناس، که اگر او را شناختی، امر (فرج) چه زود واقع شود و چه دیر، به تو زیانی نخواهد رسید.

(نعمانی، باب 25، حدیث 1)

مقام معظم رهبری:

اعتقاد به قضیه مهدی و موضوع ظهور و فرج و انتظار، گنجینه عظیمی است که ملت ها می توانند از آن بهره های فراوانی ببرند. (17/10/74)

عقیده به امام زمان (عج) نمی گذارد مردم تسلیم شوند، به شرطی که این عقیده را درست بفهمند. (17/10/74)

احساس ضعف برای این ملت، خیلی احساس خطرناک و سم مهلکی است. یکی از برکات اعتقاد به مهدویت این است که انسان احساس اطمینان می کند، احساس قوت قلب می کند، احساس قدرت می کند. (29/6/84)

ایمان و عقیده قلبی به وجود این منجی عظیم عالم، شفا بخش بسیاری از بیماری ها و دردهای معنوی و روحی و اجتماعی است. (22/8/79)

چند خصوصیت در عقیده مهدویت هست که این خصوصیات برای هر ملتی، به منزله خون در کالبد و در حکم روح در جسم است. یکی، امید است. (25/9/76)

ما امروز برای انتظار، باید باب بخصوصی در زندگی خود باز کنیم. حقیقتا ملت ما باید روح انتظار را به تمام معنا در خود زنده کند. (11/12/69)

نظام اسلامی، مسئول تعلیم معارف به مردم:

امیر المومنین (ع) فرمودند:

ای مردم، مرا بر شما و شما را بر من حقی واجب است؛ اما حق شما بر من آن است که ... شما را تعلیم دهم تا جاهل باقی نمانید.

(نهج البلاغه، خطبه 34)

بر اساس این کلام نورانی، یکی از وظایف مهم زمامداران در حکومت اسلامی، آموزش عامه مردم است؛ و چنانچه گذشت، معارف مهدوی از مهم ترین آموزه هایی است که مردم باید آن را فرا گیرند. نتیجتا "آموزش مهدویت" به افراد جامعه، وظیفه ای است بر ذمه حکومتیان، و حقی است برای مردم که می توانند آن را از مسئولینشان طلب نمایند.

صدا و سیما مسئول ترین دستگاه تبلیغی:

امام خمینی:

آن قدری که رادیو و تلویزیون می تواند به مردم خدمت کند، روزنامه ها و دستگاه های دیگر نمی توانند خدمت کنند. (صحیفه امام، ج 17، ص 243)

از همه دستگاه ها حساس تر است. (صحیفه امام، ج 16، ص 121)

این دستگاه ها (رادیو و تلویزیون) دستگاه های تربیتی است. باید تمام اقشار ملت با این دستگاه ها تربیت بشوند. یک دانشگاه عمومی است. (صحیفه امام، ج 6، ص 399)

مقام معظم رهبری:

سیما، هادی، پیشوا و مدرس است. عنوان دانشگاه برای صدا و سیما بیان حکیمانه حضرت امام بود. (8/8/74)

حقیقتا بایستی مفاهیم اسلامی و معارف اسلامی پخش و منعکس شود.

(دیدار با مسئولان صدا و سیما، 7/5/69)  

وضعیت موجود:

کارنامه صدا و سیما، از سال های گذشته، کمی بهتر شده، اما از باید ها هنوز فاصله بسیار دارد. اگر قبول کنیم مهدویت، گنجینه عظیمی است که اعتقاد به آن در جامعه قوت قلب ایجاد می کند و نمی گذارد مردم تسلیم شوندو داروی بسیاری از دردهای معنوی و روحی و اجتماعی است و مثل خون در کالبد و روح در جسم است، دیگر نمی توانیم برگزاری یک یا دو برنامه دعا و سخنرانی در صبح های جمعه و پخش چند میز گرد و مصاحبه در نامناسب ترین ساعات را "باب بخصوص مهدویت و انتظار" در صدا و سیما بنامیم.

در غرب، ده ها فیلم درباره مهدویت و قیام موعود آخر الزمان، با هدف ارائه چهره مناسب از این قیام، ساخته می شود؛ اما در سینمای ما دریغ از یک فیلم! به راستی چگونه است که آنان با دست مایه قرار دادن و تحریف ک پیشگویی (پیشگویی های نوستر آداموس) این اندازه آثار خلق می کنند و ما باز هزاران روایت درباره مهدویت و آخر الزمان هیچ دست آوردی نداریم؟!

و تمام این کم کاری ها در حالی است که امکانات مادی و معنوی برای گسترش فرهنگ مهدویت قطعا موجود است؛ فقط اراده و ایمانی می خواهد که متاسفانه کم رنگ و بی رونق است. آن قدر کم رنگ که پس از گذشت سی و دو سال از تاسیس نظام اسلامی هنوز گروه تخصصی مهدویت در این دستگاه جای خود را باز نکرده است.

انگار نه انگار که صدا و سیما دانشگاهی است عمومی که باید مفاهیم اسلامی را پخش و منعکس نماید، و یکی از مهم ترین شاخه های این مفاهیم و معارف "مهدویت" است. ارگانی که باید هادی و پیشوا و مدرس مردم باشد، به راحتی آن ها را در معرض انحراف مدعیان دروغین مهدویت و راهزنان دین رها کرده و فقط پس از گمراه شدن عده ای از پیروان خاندان نبوت، فریاد وامصیبتا سر داده و چهره های شطرنجی نشان می دهد.

در برخی از روایات لقب طرید (رانده شده) برای حضرت حجت (عج) به کار برده شده است.

(کمال الدین، باب 34، حدیث 4)

آیا در صدا و سیمای ما مقوله مهدویت به گوشه ای رانده نشده است؟

یا رسول الله! شرمنده ایم...

خواسته ما از مسئولین صدا و سیما این است که دست از بی توجهی نسبت به این مبحث مهم برداشته و با تشکیل ستاد تخصصی مهدویت، هر چه زودتر باب مخصوصی برای امام زمان (عج) در تمام شبکه های رادیویی و تلویزیونی باز کنند.

نکند ما هم تاریخ را تکرار کنیم و امیرالمومنین را در کنج عزلت رها کرده و شخصیتش را به مردم ننمایانیم.

ربنا نعوذبک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جمعی از مردم مهدوی دوست مشهد، مبالغی وجه نقد جمع آوری نموده و قصد ارسال آن را به صدا و سیمای مرکز دارند؛ با این پیام که اگر کم کاری در زمینه تبلیغات مهدوی در رسانه ملی، به خاطر مسائل مالی است، دوستداران امام زمان (عج) حاضرند این مشکل را برطرف نمایند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روابط عمومی صدا و سیما: 0212781

تماس بگیرید و تذکر دهید.

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج

یک وقتی خدمت امام حسن عسگری (ع) مشرف شدم و تصمیم داشتم از حضرتش راجع به جانشین بعد از ایشان سوال کنم. ایشان قبل از این که من چیزی بگویم فرمودند:

ای احمد بن اسحاق، یقینا خداوند - تبارک و تعالی – از روزی که آدم (ع) را خلق فرمود تا کنون، زمین را از حجت خود خالی نگذاشته و تا روز قیامت هم خالی نخواهد گذاشت. به واسطه همین حجت است که بلا را از اهل زمین دور می کند و باران می فرستد و برکات زمین را بیرون می آورد.

عرض کردم: ای پسر رسول خدا، پس امام و خلیفه بعد از شما کیست؟

امام تا این حرف مرا شنیدند از جا برخاستند و داخل خانه شدند، چیزی نگذشت که بیرون آمدند و بر شانه مبارک خود پسری را نشانده بودند که صورتش مثل ماه شب چهارده بود و حدود سه ساله به نظر می رسید. بعد فرمودند:

ای احمد بن اسحاق، اگر نزد خداوند و حجت های او گرامی نبودی این پسرم را به تو نشان نمی دادم. آری این پسر هم نام رسول خدا (ص) و هم کنیه با آن حضرت است؛ و کسی است که زمین را از عدل و داد پر می کند همچنان که از ظلم و جور پر شده باشد.

ای احمد بن اسحاق، بدان که مَثَل این پسر در این امت، مَثَل خضر و ذوالقرنین است. (مانند آن ها غیبتی طولانی دارد.)

به خدا قسم غیبتی خواهد داشت که فقط کسانی در آن غیبت از هلاک شدن نجات پیدا می کنند که خداوند آنان را در اعتقاد به امامت او ثابت بدارد و توفیق دعا برای فرج به آن ها بدهد.

عرض کردم: آیا علامتی هست که من اطمینان قلبی پیدا کنم (به این که این پسر، امام بعد از شماست؟)

تا این مطلب را گفتم، فورا آن پسر به زبان عربی فصیح فرمود:

انا بقیه الله فی ارضه و المنتقم من اعدائه فلا تطلب اثرا بعد عین یا احمد بن اسحاق.

منم بقیه الله در زمین خدا و انتقام گیرنده از دشمنان خدا؛ پس ای احمد بن اسحاق بعد از این که با چشم خود مرا دیده ای به دنبال دلیل دیگری نباش.

(کمال الدین، باب 38، حدیث 1)

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج

جناب سید درباره چه چیز به فکر فرو رفته ای؟ و در چه اندیشه ای؟ اگر مساله علمی است بفرمایید شاید من هم اهل باشم.

سید بحرالعلوم عرض کرد: در این باره فکر می کنم که چطور می شود خداوند متعال این همه ثواب به زائرین و گریه کنندگان حضرت سیدالشهدا (ع) می دهد؛ مثلا در هر قدمی که در راه زیارت بر می دارند ثواب یک حج و یک عمره در نامه عملشان می نویسد و برای یک قطره اشک تمام گناهان صغیره و کبیره شان آمرزیده می شود؟

آن سوار عرب فرمود:

تعجب نکن؛ من برای شما مثالی می آورم تا مشکل حل شود:

 سلطانی به همراه درباریان خود به شکار می رفت. در شکارگاه از لشگریان دور شد و به سختی فوق العاده ای افتاد و بسیار گرسنه شد. خیمه را دید، وارد آن خیمه شد. در آن سیاه چادر، پیرزنی را با پسرش دید. آن ها در گوشه خیمه بز شیردهی داشتند و از راه مصرف شیر این بز زندگی خود را می گذراندند.

وقتی سلطان وارد شد او را نشناختند، ولی به خاطر پذیرایی از مهمان، آن بز را سر بریدند و کباب کردند چون چیز دیگری برای پذیرایی نداشتند. سلطان شب همان جا خوابید و روز بعد، از ایشان جدا شد و هر طوری بود خودش را به درباریان رساند و جریان را برای اطرافیان نقل کرد؛ در نهایت از ایشان پرسید: اگر من من بخواهم پاداش مهمان نوازی پیرزن و فرزندش را داده باشم چه عملی باید انجام بدهم؟ یکی از حضار گفت: به آنها صد گوسفند بدهید. دیگری که از وزرا بود گفت: صد گوسفند و صد اشرفی بدهید. یکی دیگر گفت: فلان مزرعه را به آنها بدهید. سلطان گفت:

هر چه بدهم کم است؛ زیرا اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل کرده ام. چون آنها هر چه را که داشتند به من دادند من هم باید هر چه دارم به ایشان بدهم تا سر به سر شود.

بعد سوار عرب به سید فرمود:

حالا جناب بحرالعلوم، حضرت سید الشهدا (ع) هر چه از مال و منال و اهل و عیال و پسر و برادر و دختر و خواهر سر و پیکر داشت همه را در راه خدا داد، پس اگر خداوند به زائرین و گریه کنندگان آن حضرت این همه اجر و ثواب بدهد نباید تعجب کرد؛ چون خداوند که خدایی اش را نمی تواند به سید الشهدا (ع) بدهد پس هر کاری که می تواند آن را انجام می دهد؛ یعنی با صرف نظر از مقامات عالی خود امام حسین (ع)، به زوار و گریه کنندگان آن حضرت هم درجاتی عنایت می کند، در عین حال این ها را جزای کامل برای فداکاری آن حضرت نمی داند.

وقتی شخص عرب این مطالب را فرمود از نظر سید بحر العلوم غائب شد.

(برکات حضرت ولی عصر (عج)، صفحه 218)

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج